W naszej szkole poezja unosiła się w powietrzu niczym zimowy oddech – delikatna, a jednocześnie przenikliwa. 17 grudnia uczniowie zgromadzili się, by recytować utwory Czesława Miłosza, które poruszały dusze i skłaniały do refleksji. Wieczorek poetycki stał się przystanią dla wielbicieli liryki, subtelnych brzmień i magii słowa, łącząc w sobie pasję, sztukę i wspólną wrażliwość.